اطلاعیه های مهم
خانه > آموزه های قرآن > عامل قبولی روزه

عامل قبولی روزه

عامل قبولی روزه

روزه سرچشمه تقواست یعنی پرهیز از گناه و احساس مسئولیت و اینکه در مقابل هر عمل فکر کنیم خدا از ما چه می خواهد.

 در شب دوم ماه مبارک رمضان آیت الله مکارم شیرازی  در برنامه “چشمه معرفت ” گفت: همه روزه داران علاقمندند که روزه شان قبول درگاه خدا شود. در این  جلسه هم بحث در مورد قبولی روزه داریم.

وی ادامه داد: فقهای بزرگ ما می گویند مساله صحت عمل از مساله قبولی جداست، یعنی ممکنه است نماز من صحیح باشد ولی مورد مقبول درگاه خدا  نباشد. مگر میشود که این دو از هم جدا شود؟ بله ،  صحیح بودن اعمال مطابق دستورات شرع  و آنگونه که در رساله ها آمده است انجام شود. وقتی عمل   صحیح بود می گویند تکلیف ساقط می شود.

آیت الله مکارم شیرازی افزود: در روز قیامت نمی پرسند چرا نماز نخواندی یا چرا خمس ندادی، قبول این است که آثار عمل در وجود انسان و در زندگی انسان در همه آثار نمایان شود. به عبارت دیگر اعمال انسان و عبادت دارای فلسفه هایی است. اگر آن فلسفه ها در زندگی پیاده شد، مقبول است و زمانی که مقبول شد پاداش عظیم و جایزه بزرگ دارد.

وی تصریح کرد: قرآن کریم می گوید در روز قیامت عده ای هستند که اعمال نیک دارند و نامه اعمالشان را به دست راست می  دهند و آنها دست راست خود را بلند می کنند و با حالت افتخار می گویند نامه اعمال من را ببینید درخشنده است. اما گروه دیگری نامه اعمالشان به خاطر سیاه بودن اعمال ، پشت سرشان می گیرند. اگرعمل مقبول باشد مایه افتخار در دنیا و آخرت است.
آیت الله مکارم شیرازی اظهار داشت: اعمال،  فلسفه ایی دارد، نماز یکی از فلسفه هایش نهی از فحشا و منکر است یعنی گناه را انسان به برکت نماز ترک کند، این نماز قبول است. اگر نماز خواندیم و دیدیم اثرش در زندگی ما نمایان شد و گناهان ما به طور کلی یا به نسبی برطرف شد، این نماز قبول بوده. اگر همه گناهان  برطرف شد قبول کامل و اگر نیمی برطرف شد نیمه مقبول است. بنابراین فلسفه عمل در زندگی ظاهر شود، قبول است.

وی گفت: در روایات اسلامی و در آیه شریفه قرآن برای روزه سه فلسفه مهم ذکر شده و اگر اینها پیاده شد مورد قبول است. قرآن کریم می گوید ای مومنان روزه بر شما واجب شده همانگونه که بر امتهای پیشین (پیامبران پیشین ) روزه واجب شده بود. روزه سبب بروز تقوا در روح و جان انسان می شود.

آیت الله مکارم شیرازی  بیان کرد: روزه سرچشمه تقوا است، تقوا یعنی پرهیز از گناه و احساس مسئولیت، در مقابل هر عملی که می رسیم فکر کنیم که خدا از ما چه می خواهد. اگر آخر ماه رمضان دیدیم روح تقوا در ما تقویت شد این نشانه قبولی روزه ما است اما اگر دیدیم هیچ تفاوت نکرده روزه صحیح بوده ولی مقبول درگاه خدا نیست و آن جایزه عظیم و پاداش بزرگ را ندارد. این یکی از فلسفه های روزه بوده که باید در زندگی ما پیاده شود.

وی در خصوص فلسفه دوم روزه گفت: در روایتی از امام صادق(ع) نقل شده که ایشان فرمودند: روزه برای این قرار داده شده که اغنیا و ثروتمندان حالت گرسنگی را احساس کنند و متوجه شوند یتمی که شب گرسنه می خوابد چه حالتی دارد و بینوایان د رچه شرایطی زندگی می کنند. اینها را احساس و سبب شود برای رفع نیاز نیازمندان حرکتی کند.

آیت الله مکارم شیرازی افزود: اگر دیدیم با گرفتن روزه ماه رمضان به فکر گرسنگان، بیماران، افراد ناتوان و زندانیان بی گناه به فکر آنها در ماه رمضان باشیم، این نشانه قبولی اعمال ما است. اما اگر یک ماه رمضان را روزه گرفتیم و به فکر این افراد نبودیم ممکن است روزه صحیح بوده اما روزه ما شایستگی قبولی درگاه خدا ندارد.

وی خاطرنشان کرد: آن روزه ای درست است که تمام اعضاء انسان با دهان انسان هماهنگ باشد، دهان از خوردن غذا خودداری می کند، چشم نگاه آلوده نمی کند و زبان هم به غیبت، دروغ، دشنام و توهین نمی پردازد. اگر همه اعضاء هماهنگ شد، این روزه کامل و مقبول خداوند است. امام صادق (ع) می فرماید: وقتی روزه گرفتی گوش خود را به صداهای حرام آشنا نکنید، چشم ات ، مو ، پوست و همه اعضاء بدنت نیز روزه دار باشد. اگر این چنین باشد روزه مقبول درگاه خداوند است.

ثبت دامنه

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

ثبت دامنه